Drukuj

Podział Niemiec oraz związane z tym różnice na polu gospodarczym oraz zasadach sprawowania polityki zagranicznej prowadziły do życia jednego narodu w dwóch odmiennych systemach politycznych. Rządząca w Niemczech Wschodnich komunistyczna partia SED utrzymywała w kraju monopolistyczny system sprawowania rządów, próbując przy tym odizolować społeczeństwo od świata kapitalistycznego. Wielu Niemców wybrało jednak drogę wolności podejmując nie zawsze skuteczne drogi ucieczki. Fala uchodźców próbowała przedostać się na Zachód wybierając drogę poprzez ambasady RFN np. w Pradze, Warszawie, czy Wiedniu. Fala niezadowolenia nie osłabła nawet po wyborze nowego przywódcy. Miejsce Ericha Honecera zajął w październiku 1989 r. Egon Krenz. Nie wpłynęło to jednak na polepszenie nastrojów społecznych ogarniętego falą protestów NRD. 09 listopada sekretarz okręgowego komitetu SED Günter Schabowski ogłosił (przejściową) regulację prawną, która zezwalała każdemu obywatelowi NRD na podróż na zachód. W istocie oznaczało to upadek Muru Berlińskiego i pierwszy krok do zjednoczenia Niemiec. W tym czasie kanclerz RFN – Helmut Kohl przebywał z wizytą w Polsce. Po otrzymaniu informacji o upadku Muru przerwał wizytę i udał się do Berlina.